YEREL HALK…

 

YEREL HALK…

 

 

Doğrusunu isterseniz bu kavram pek çoğumuza yabancı değil.

Eskiden

Amerikan kovboy filmlerinde Kızılderililer için kullanılıyordu.

Günümüzde de henüz uluslaşmamış…

“Kabileden” öteye gidememiş topluluklar için sömürgeci emperyalistlerin temsilcileri tarafından kullanılmaktadır.

Ama

Burada işin en ilginç yanı…

Kendilerini bu ulusun bir parçası veya temsilcisi olarak değil de, küresel bir emperyalistin temsilcisi olarak görebilenlerin çokluğu insanı bir hayli şaşırtmaktadır.

Elbette bu kavramı ilk duyduğumuz kişi bir ulusu temsil eden bir bakan ama onunla sınırlı kalmadı…

Sonrasında ortaya çıkıyor ki…

Aralarında muhalefetten kişilerin de…

Hatta belediye başkanlarının da olduğu pek çok kişi bu kavramı gittikleri çeşitli ortamlarda da kullanmışlar.

Elbette bu hiç bir şekilde tesadüfle…

Kişinin ağzından çıkan bir anlık dalgınlıkla söylenegelmiş bir söz değil.

Aslında kendilerini Türk ulusunun değil de…

Küresel sermayenin temsilcisi olarak gören şahısların kendilerini bazı kavramlarla ifade etmeleri…

Tamamen bir yerlere mesaj vermeyi içermektedir ki bu anlamda tarihe not düşmekte fayda var.

Aslında tüm bu söylenen sözcükleri…

Ülkece yaşadıklarımızı…

Küresel sermayenin taleplerinden bağımsız olduğunu düşünmek…

Olayları birbirinden habersiz…

Sanki bağımsızmış gibi değerlendirmek…

En basit tabirle sadece ve sadece saf dillik olarak adlandırılabilir ama inanın bu tanımlama yeterli gelmeyecektir.

Şimdi asıl konumuza gelelim…

Küresel sermaye…

Veya emperyalizm bir ülkeden ne ister…

Aslında gayet açık ama yine de söyleyim…

Emperyalizm girdiği ülkede özellikle sanayinin…

Tarımın…

Hayvancılığın bitirilmesini…

Ve o ülkenin para politikalarını kontrol edebilmek adına bankalarını satın almayı…

Enerjisini…

Hatta iletişimine kadar kontrol edebilmeyi ister.

Ama iş bununla bitmiyor…

Çünkü gelecekte de o ülkede ulusal bir canlanma…

Cumhuriyet dönemindeki gibi emperyalizmin, onun şirketlerinin ülkeden kovulup…

Tekrardan millileştirmelerin yaşanamaması için…

Toplumdaki ulus bilincinin giderek yok edilmesi…

Meydanın ulus öncesi etnik ve dini kimlikçiklere bırakılması, küresel şirketlerin o ülkedeki gelecek hedefleri için hayati önem taşımaktadır...

Demek istediğim ”yerel halk”…

Toplumların uluslaşmadan önceki varlığının adıdır…

Hem zaten uzunca bir süredir…

Ülkemizde satılan yabancı ürünlerin üzerinde Made in Germany…

Made in USA…

Portekiz…

Macaristan yazarken…

Bizde kimliksizlik adına yerli ve milli denilmiyor muydu?

Sahi…

Kimliksiz milli olunabilir mi?

Biz kabile miyiz?

 

 

 

02-05-2024

Nusret KEBAPÇI

 

 

 

23 NİSAN

23 NİSAN

 

 

23 Nisan, ülkemizin geçmişi daha doğrusu geleceği açısından da çok önemli bir tarih.

Ve zaten bu nedenle bayram.

Ancak; çok uzunca bir süredir bilinçli olarak ulus egemenliği kavramı önemsiz hale getirilirken…

Israrla Bayram çocuk şenliğine dönüştürülmüş ve ne yazık ki başarılı da olunmuştur.

Bu nedenle…

Günün önemi açısından birazcık tarihe giriş yapalım ki konu yeterince anlaşılabilsin.

Bilindiği gibi 23 Nisan’dan…

Yani TBMM Ankara’da açılmadan önce, ülkemizin pek çok yeri işgal altındayken

Memleketi yönetenler bu konuda bırakın mücadeleyi, halkın işgalleri anlamaması için konuyu geçiştirmeye çalışıp…

İşgalcilere karşı neredeyse hiç bir ferman veya fetva falan bile yayınlamamışlarken…

İşgallere karşı mücadele edenler için, onları hedef alan pek çok fetva yayınlanması sizce de çok ilginç değil mi?

Düşünebiliyor musunuz?

Ülke işgal altına girmiş, Dolmabahçe sarayının karşısına bile düşman donanmaları yerleşmiş ama ülkeyi yönetenler oralı değil…

İşte bu durumdan rahatsız olan Büyük Önder Mustafa Kemal; işgale karşı mücadele etmek adına Anadolu’ya geçmek…

Halkı örgütleyerek ve bu mücadeleyi sonuçta düzenli ordu ve merkezi bir yönetimle bütünleştirerek işgalcileri ülkeden kovmanın planlarını yapıyordu.

Bu nedenle…

Önce Samsun’a geçildi ardından Erzurum ve Sivas kongreleri...

Sonrasında da

Oralardan seçilmiş delegelerle Ankara’ da Büyük Millet Meclisini toplamayı başararak zaten fiiliyatta yok olan İstanbul hükümeti yerine Anadolu’da fiilen bir hükümet kurdu…

Kurdu ve…

Bu hükümet kendi kurallarını koyup…

Yöneticisini seçip…

Yasalarını çıkarıp ki buna vergi koymak da dahil, Anadolu’da etkili olmayı başardı…

Ama tüm bunlar burada yazıldığı gibi çok kolay olmadı.

Çünkü bu mücadele sadece yabancı emperyalistlerle değil…

İçeride de emperyalist destekli…

İstanbul hükümetince de yönlendirilen isyancılarla da yapılmasını gerektiriyordu.

Sonuçta, yaklaşık 4 yıla yakın bir savaş sonunda başarılı olundu ve ulus temelli bir Cumhuriyet kuruldu ama…

Bugün gelinen noktada Türkiye’nin ulus temelli bir devlet olabilmesinde en büyük payı olan TBMM’nin kurtuluşa ve kuruluşa öncülük etmesinin ilk adımı olan günün yıl dönümünde, bu Bayramın hak ettiği şekilde kutlandığını söylemek çok zor…

Çünkü yıllardır…

Ulus bilinci yerine ümmet bilinci aşılanarak toplum, ekonomik ve sosyal işgallere karşı duyarsız hale getirilmeye çalışıldığından…

Toplumun emperyalizme karşı duyarlılığını pekiştiren bu bayramların da önemsizleştirilmesi…

Resmi tören ve çelenk koymaktan ibaret hale getirilmesi gerekiyordu…

Böyle olunca da halktaki ulus bilincinin giderek zayıflayacağı toplumun Türk Ulus kimliğine, Atatürk’e ve Cumhuriyet’e karşı yapılacak saldırı ve itibarsızlaştırma çabalarına da kayıtsız kalacağı varsayılıyordu.

Ve ne yazık ki bu Bayramda da görüldüğü üzere Başkent’in en önemli caddelerinde bile 100 evden en fazla 10 evde Bırakın Atatürk’ü, bayrak bile asılmadığı göz önünde bulundurulursa…

İnsan kaygılanmadan edemiyor.

Ne dersiniz, yoksa başardılar mı?

 

 

25-04-2024

Nusret KEBAPÇI

 

 

 

BİR SEÇİMİN ARDINDAN…

 

BİR SEÇİMİN ARDINDAN…

 

 

 

31 Mart tarihinde ülkemiz bir yerel seçim yaşadı.

Elbette…

Her seçim gibi bu seçimin de galibi ve mağlubu olacak ama en önemlisi seçimin sonuçlarını doğru değerlendirerek herkesin alması gerekeni alması…

Olur mu? Birlikte yaşayıp göreceğiz.

Olaya sadece seçimin galibi yani en çok oy alan parti anlamında bakıldığında, Ana Muhalefet partisi CHP’nin; 1977 yılından bu yana olan seçimlerde ilk defa oy oranının iktidar partisinden fazla olduğu görülüyor.

Aslında bu başarı kendi başına bile çok önemli ancak…

İktidarın tüm devlet aygıtıyla seçime girmesi…

Devlet olanaklarının sadece bir partinin kazanması için seferber edilmesi…

Tarafsızlık yemini eden yetkililerin hemen her zaman olduğu gibi taraflılıklarına devam etmesi…

Bunun yanında

Ana muhalefet belediyelerinin uydurma gerekçelerle yardım paralarına el konulup…

Asılsız suçlamalarla sürekli soruşturma baskısı altında tutuldukları da göz önüne alındığında bu her yönüyle çok ciddi bir başarıdır.

Hiç bir şekilde yadsınamaz.

Bu başarıda…

Başta Ankara ve İstanbul olmak üzere ana muhalefete ait belediyelerin hemen her türden engellemelere rağmen sosyal belediyecilik anlamında çok güzel şeyler yapmaları bu başarı üzerinde çok önemli bir paya sahip ancak…

Şöyle bir düşünün…

Bundan yaklaşık 9 ay kadar önce ülkemiz bir cumhurbaşkanlığı seçimi yaşamıştı ve seçimde gerçek hayatta pek varlıkları olmayan partileri de yanına alan ana muhalefet partisi oldukça düşük oy almıştı…

Peki, bu 9 ayda ne…

Ya da neler değişti ki CHP tek başına bu kadar oy alarak yıllardır önemli varlık gösteremediği Adıyaman, Kastamonu gibi illerle birlikte Başkentin pek çok ilçe belediyelerini kazandı.

Ya da 2019 yılından beri iktidar partisinde olan 11 il neden taraf değiştirdi…

Elbette bu konuda ilk akla gelen çok gösterişli makam odaları...              

Lüks yaşam tarzı…

İsraf…

Halkın taleplerinin önemsenmeyip tamamen gösterişe dayalı bir politika izlenmesi ilk akla gelenler ama…

Daha önemlisi

İktidar partisinin Gazze konusunda uygulamaya çalıştığı iki yönlü tutum…

Bunun yanında işçi ve memur emeklilerine çok komik zam verilerek aylıklarının normal bir evin kirasını bile karşılayamayacak seviyede bırakılıp bir de üstüne üstlük “yetmiyorsa ek iş yapsınlar.” türünden yaklaşımlar…

Bardağın taşan damlalarını oluşturmuşlardır.

Hem bu öyle olduğu o kadar açıktır ki…

9 ay öncesinde iktidar partisine destek veren seçmenlerin önemli bir kısmı sandığa gitmemiş…

Ve bu yüzden de 2004’ ten bu yana ilk defa bu seçimde en düşük oy verme oranı (yüzde 78,5) ortaya çıkmıştır…

Elbette bu sonuçlara Cumhurbaşkanlığı seçiminde iktidar partisini destekleyen YRP’nin yüzde 6 ‘nın üzerinde oy alması da eklenebilir ama…

Tüm bunlara rağmen kesin olan bir şey var ki…

Bu son yerel seçimle…

Halkı…

Onun ihtiyaçlarını yok sayan…

Makamını kişisel ikbal ve zenginlik için kullanan belediyeciliğin sona erdiğidir.

Başka bir şey değil…

 

 

16-04-2024

Nusret KEBAPÇI

 

 

 

LAİKLİK VE MİLLET OLMAK…

LAİKLİK VE MİLLET OLMAK…

 

İsterseniz şöyle bir soru sorarak yazıya başlayalım…

ABD neden BOP ’da bölgedeki ulus devletleri hedef alarak onları çok parçalı İslamcı örgütlerle parçalıyor.

Hani sıklıkla ümmetçilik…

İslam kardeşliği edebiyatı falan yapılıyor ya o yüzden soruyorum…

Bu yüzden de konuyu biraz tartışmakta yarar görünüyor.

Ümmet bilindiği gibi dünyanın hemen her tarafındaki Müslümanlar anlamında kullanılmaktadır.

Daha basit söylemek gerekirse din kardeşliği olarak da tanımlanabilir.

Böyle söyleyince tüm İslam ümmeti kardeş midir?

Birbirlerine sahip çıkıyorlar mı?

Gerçekten İslam kardeşliği gibi bir şey söz konusu olabiliyor mu türünden aklınıza pek çok soru gelebilir.

Ama şu kadarını söyleyim kesinlikle böyle bir şey yok.

Sadece iç politika değil…

Son 20 küsur yıldır uygulanan dış politikalara bakıldığında bile birazcık düşünen herkesin bunu fark etmesi mümkün.

İsterseniz birkaç örnek verelim ki konu birazcık açıklığa kavuşabilişin

Çevre ülkelerle ilişkilerden başlayalım…

ABD’nin Irak’a saldırısı ve işgalinde sahi biz kimin tarafındaydık Müslüman Irak’ın mı?

Yoksa ABD’nin mi?

Ya Suriye’de…

Bugün hiç kimse 57 İslam ülkesine rağmen Tel Aviv’deki dini kurumlar da ibadet yapacağım diyemiyor ama ABD saldırılarıyla birlikte Emevi Camii pekâlâ hedef olarak alınabiliyordu.

Diyeceğim bu tablo Libya ve Afganistan’da da değişmedi.

Biz hep ABD’nin yanında olduk.

Anlayacağınız genel bir tüm Müslüman âlemini kucaklayan bir ümmet anlayışı yok. Sadece aynı mezhep taraftarlarının dayanışması olabilir ki görünürde ne yazık ki o da yok.

O zaman şöyle bir soru soralım

ABD veya batı, uluslaşmaya, ekonomik bağımsızlığını sağlamaya çalışan Irak.

Suriye.

Libya.

Afganistan gibi ülkelerde ümmetçiliğe dayalı bir sistem kurmaya çalışan çeşitli İslamcı örgütleri destekleyerek o ülkeleri parçalıyor…

Neden?

Nedeni şu: ABD tüm dünyayı küresel Pazar yapmaya çalışırken karşısında ulusal birlikteliğini sağlamış, ekonomisini bağımsız hale getirmiş sanayileşmeye, tarımını geliştirmeye çalışan bir devlet istemiyor…

Ya ne istiyor

Çeşitli tarikat ve cemaatlerle etnik kimliklere ayrışmış

Ulusal birliktelikten, ulus bilincinden uzak…  

Ulusal pazarını tamamen teslim alabildiği bir ülke.

O halde şu soruya yanıt vermek çok önemli

İslamcılar dünyada sadece birkaç örgüt hariç neden emperyalizmin hizmetinde?

Nedeni aslında basit

Eğer bir ülkede laiklik olursa egemenlik millete geçebiliyor…

Yani millet olabiliyorsunuz.

Meclis oluşturup yasa yapıp istediğiniz yasaları gelişen koşullara göre değiştirebiliyorsunuz.

Ancak millet olduğunuzda üzerinde yaşadığınız toprak vatan haline gelebiliyor.

Vatan haline gelince de emperyalizme karşı direnme, ekonomik ve siyasi bağımsızlık, güçlü ordu…

Sanayileşme, tarımı geliştirme anlam kazanıyor…

Demek istediğim işin nirengi noktası laiklik…

O varsa millet olup, yurttaş sayılıyorsunuz.

Eğer yoksa ümmet olup kul…

 

25-03-2024

Nusret KEBAPÇI

 

 

 

ULUSAL PAZAR GİDERSE…

 

ULUSAL PAZAR GİDERSE…

 

 

 

Ülkemiz yaklaşık olarak 20 küsur yıldır siyasal İslamcı bir parti tarafından yönetilmektedir.

Böyle olunca geçen bu süre içinde, devletin ideolojisinde önceleri çok küçük adımlarla başlayıp, süre giden zamanda giderek hızlanan pek çok değişiklikler görülmeye başlandı.

Bugün bu değişikliği toplumun özellikle Cumhuriyetçi…

Atatürk İlke ve Devrimlerine sahip çıkan kesimi ilk andan itibaren fark edip tepki göstermeye çalıştılar ama…

Toplumun önemli bir kısmı…

Adım adım bir kimlikten diğerine geçildiğini…

Bir anlamda haşlanmış kurbağa örneğinde olduğu gibi değişimin yavaş olması nedeniyle farkında olamadı.

Farkında olanlarsa ne yazık ki ülkemiz siyasetinde temsil edilmekten oldukça uzak görünmekteydiler.

Şimdi ben böyle anlatınca belki birileri merak edip…

Devlet aynı devlet, ne değişmiş olabilir ki diye düşünüyor olabilir…

Bu nedenle sözü fazla dolandırmadan konuya biraz, giriş yapalım…

Evet devlet aynı devlet gibi görünmesine karşın…

Ne değişti biliyor musunuz?

İdeolojisi…

1980’lerden itibaren ülkemizi küresel pazar yapmak adına neoliberal politikalar uygulanmaya başlandı ama tüm bunlara karşın 22 yıl öncesine kadar kısmen de olsa eğrisiyle doğrusuyla devlette milliyetçilik ekonomide millilik esas olurken…

Bugün gelinen noktada tamamen siyasal İslamcı bir ideoloji egemenliğini pekiştirmektedir…

Peki devlet yapısında ne değişti?

Ya da ne gibi farklılıklar ortaya çıktı diye düşünürseniz hemen söyleyim…

Eskiden eksik ya da yanlış da olsa…

Hemen her konuda milletin ihtiyacı…

Onun çıkarları…

Kalkınması…

Güvenliği ön planda olurken ve bunun için de güçlü bir devlet yapısı ön plana çıkarılıp…

Devletin ekonomideki etkinliği de buna paralel olarak büyütülürken…

1980 sonrasında başlayan ve bu gün de devam eden noktada…

Hemen hemen her konuda ulusun genel değil…

Sadece belirli tarikat ve cemaatlerin çıkarları, onların kalkınması gözetilirken…

Devlet küresel sermayenin talimatları doğrultusunda ekonomik olarak küçültülüp neredeyse yok olma seviyesine getirilmiştir…

Peki, böyle olur da küresel sermayenin en çok rahatsızlık duyduğu Türk Ulusu kavramı ortada kalır mıydı?

Elbette mümkün değildi…

Hem zaten üst kimlik olarak siyasal İslam’ı benimseyen bir anlayışın Ulus’u onun ortak adını kabul etmesi de eşyanın tabiatına aykırıdır.

Şimdi şöyle bir düşünün

Bir ülkede ulusal pazar ortadan kaldırılıp tamamen parçalanarak küresel sermayeye teslim edilmişse…

Ulusal pazara dayalı birleşik bir ulus örgütlenmesinin var olabilme şansı yoktur…

İşte yıllardır…

Ulus yapısının ve ulus kimliğimizin adım adım yok edilmesinin

Meydanın emperyalizm…

Sanayileşme…

Tarımı geliştirme…

Kalkınma gibi hiçbir dertleri olmayan tarikat, cemaatlerle etnik kimlikciklere bırakılmasının esbabı mucibesi budur…

Bilmem anlatabildim mi?

 

10-03-2024

Nusret KEBAPÇI

 

 

 

SOYSUZ

 

SOYSUZ

 

 

Geçtiğimiz günlerde ülkede daha önce belediye başkanlığı…

Hatta

Milletvekilliği yapmış birisi, hanedan ailesini ülkeden süren Atatürk için soysuz ifadesini kullandı.

Doğrusunu isterseniz zamanlama harika.

Neden mi?

Şöyle bir düşünün ekonomi neredeyse bitik olup, ülke tamamen borçla yürür durumda…

Enflasyon derseniz korkutucu boyutlarda…

Yetmezmiş gibi…

Bir de İliç’te ortaya çıkan Siyanürle altın aranması…

Dahası toprak kayması ve siyanürün Fırat nehrine karışması tehlikesi de ortaya çıkınca…

 Elbette toplumun dikkatini buralardan uzaklaştırmak gerekiyordu…

Hemen her zaman olduğu gibi malzeme de hazır…

Şeriat, Cumhuriyet ve Atatürk’e ilişkin sözler söylenmesi toplumun her zaman asıl konudan uzaklaşılmasını sağlamaktadır.

Yani anlayacağınız olay tamamen gündemi değiştirmek…

Tabi biz de bu arada öğreniyoruz ki memleketin dört bir bucağı neredeyse maden sahası ilan edilmiş…

Ve üstelik tamamı yabancı şirketlere teslim edilerek…

Hani deseniz ki…

Bu zenginliklerden ülkemiz yararlanacak, Türkiye zenginleşecek asla öyle bir şey yok.

Çıkarılan madenlerden ülkemize kalan neredeyse yüzde 10…

Yani ülkemize bir zamanların Afrika’sında olduğu gibi tamamen sömürge muamelesi yapılmaktadır.

Bu arada konu maden olur da, Lozan’a değinmemek olur mu?

Ne diyorlardı…

Sözde “Lozan’ın gizli maddeleri varmış, bu hiçbir yerde yayınlanmamış” ama bunlar biliyorlarmış…

“Bu nedenle biz madenlerimizi çıkaramıyormuşuz.”

Ama öğreniyoruz ki evet gerçekten biz çıkaramıyor muşuz…

Çünkü hepsini zaten yabancılara çoktan peşkeş çekmişiz.

Neyse, isterseniz Osmanlı’dan devam edelim özellikle de son döneminden…

Biraz da gözümüzün önüne getirerek

Mondros ve Sevr anlaşmasının ardından ülkenin dört bir bucağı işgal ediliyor

İnsan bekliyor ki o yıllarda memleketi yönetenler, Mondros’u kabul etmeyip Sevr’e boyun eğmeyip ordunun başına geçip mücadele etsin…

Dirensin…

Ama öyle olmuyor…

Zamanın padişahı hilafeti ve saltanatı sembolik olarak yaşatabilmek uğruna işgale göz yumarak orduyu terhis ediyor…

Yetmiyor…

Halkı, direniş yapan Müdafaa-i Hukuk taraftarlarına karşı kışkırtmak için çıkarılan fetvalar da birbirini izliyor…

Tabi bunların sonucunda bir kısmı uzun süren İngiliz emperyalizmi destekli pek çok ayaklanma da çıkıyor ama…

Sonuçta Kurtuluş Savaşı başarıya ulaşıp Cumhuriyet kurularak egemenlik bir aileden millete geçiyor ancak…

İşte tam bu noktada benim asıl sormak istediğim…

Ülkenin işgaline göz yumarak, sadece kendi saltanatını korumak isteyeni savunmak mı soysuzluk yoksa millete egemenliği vereni savunmak mı?

Sahi hangisi?

Karar sizin.

 

28-02-2024

Nusret KEBAPÇI

 

 

 

ALTIN

 

ALTIN

 

 

Bilindiği gibi altın dünyadaki az bulunan en değerli madenlerden biri ve aslında ne güzel ki bor gibi ülkemizde de bulunuyor.

Ve ülkemiz yer altı, üstü kaynakları yönünden oldukça da zengin.

Ama

Son yaşanan Erzincan’ın İliç ilçesindeki altın madeninde yaşanan göçük

Bu kaynakların verimli ve ulus çıkarına kullanılıp kullanılmadığı yönünde bazı soru işaretlerine neden oldu

Neydi bu?

Ülkemizdeki madenlerin neredeyse tamamının yabancı şirketler ve onun iktidar yandaşı ortakları tarafından işletildiğiydi.

Tabi öğrenilenler yalnızca bununla da sınırlı değildi…

Öğreniyoruz ki maden sahası genişletilerek ortalığın çölleştirilmesi işin bir başka yanı ama…

En önemlisi…

Bu altının dünyada örneği görülmeyecek şekilde siyanür kullanılarak çıkarılması ki ülkemiz açısından korkunç bir durum.

Tabi adamlar sözde siyanürü suya karıştırmayıp…

Havaya püskürtüyorlar ki…

Sudan zehirlenmezseniz…

Havadan kesinlikle zehirlenebiliyorsunuz.

Yani önümüzdeki yıllarda ortaya çıkacak doğa tahribatı yanında olabilecek çok çeşitli hastalıklar da işin cabası.

Ama iş bununla da bitmiyor…

Bu maden sahasının Fırat nehrine olan uzaklığı yaklaşık 350 metre…

Yani…

Hangi açıdan bakarsanız bakın durum vahim…

Üstelik en küçük bir hatada milyonlarca insanın yaşamının tehlikeye girmesi bile söz konusu…

Zaten doğa, ırmak, nehir, deniz demeden ülkenin en değerli yerlerinin emperyalizmin küresel şirketlerine peşkeş çekilmesi, bunlara ruhsat verilmesi, en güzide yerlerinin talan edilmesine göz yumulması…

 Ulusal çıkarların tamamen göz ardı edilerek küresel şirketlerin çıkarlarının gözetildiğinin de en bariz göstergesi.

Konuyla ilgili ne meslek örgütlerinin uyarıları dikkate alınıyor…

Ne de…

Yerel halkın tepkisi ilgililerin umurunda oluyor.

Durum böyle olunca iş güvenliği falan da haliyle hikâye oluyor.

Aslında durum sandığımızdan çok daha korkunç.

Şimdi şöyle bir düşünün…

Gelişmiş ülkelerde bu maden arama çalışmaları çok özen gösterilerek yapılır ve halkın tepki göstermemesi için gereken önlemler alınırken…

Bizde neden her şey yabancı şirketler ve yerli yandaş ortaklarının keyfiyetine bırakılmaktadır…

Neden?

Çünkü iktidar…

Tamamen neoliberal bir ekonomi politikası uygulamaktadır…

Neoliberal ekonomi dediğiniz de…

Devletin ekonomideki etkinliğinin emperyalizmin talebi doğrultusunda neredeyse sıfırlanıp, hemen her ekonomik alanı küresel şirketlere terk edip, ülkemizin hemen her yerinde dilediğince at oynatmasının sağlanmasıdır…

Demek istediğim…

Bir ülkede doğayı korumaktan…

İş kazalarının engellenmesine…

Hatta

Ülke kaynaklarının o ulusun çıkarına kullanılarak kalkınabilmesinin bile tek yolu…

Hemen her alanda

Ulusal çıkarlar doğrultusunda politikalar uygulayarak ekonomik ve siyasi bağımsızlığımızı sağlamaktan geçmektedir…

Ama hiç bir şekilde neoliberal politikalardan değil…

 

16-02-2024

Nusret KEBAPÇI