EMPERYALİZM NE İSTER?
Emperyalizmin karakteristik özeliğidir. Hem dünyanın hammadde depolarına hakim olmak, hem de tüm ülkeleri kendi pazarı haline getirmek ister.
Bu özellik, ülkelerin yönetimlerine (a) ya da (b) yöneticilerinin gelmesiyle de değişmez.
Düşünebiliyor musunuz?
Devasa bir sanayi…
Muhteşem bir askeri güç ve bu gücün elinde biriken ihtiyaç fazlası aşırı üretim…
Ve bu üretimin gereksindiği hammadde ve pazarlar işte sistem tamamen bu minvalde hareket etmektedir.
Eğer bunlardan biri eksik olursa yani ilgili ülke gerekli hammaddeyi sağlayamaz ya da elindekileri satacak pazar bulamazsa sistem tıkanır.
Zaman zaman hani kriz falan deniyor ya, işte ana noktası bu.
Bu sistemin tam olarak çalışabilmesi için…
Hani ulus devletler yıkılmalıdır falan gibi söz ediyorlardı ya işte işin bam teli burası.
Ulus devletler kendi sanayi ve tarım ürünlerine sahip çıkmayacak, kendi tarım ürünlerini emperyalizmin çıkarı için gözden çıkaracak ki, emperyalizm o ulus devlete girsin, pazarını kullansın, hammaddesini yağmalayabilsin.
Aslında tüm tezgâh ulus devletlerin birikim yapmayıp kendi milli kapitalizmlerini geliştirmemeleri üzerine kurulmuştur.
Çünkü
O ulus devlet kendi birikimini yaratıp kendi adına üretebilirse ve ürettiğini de yabancı güçlü sermayeden koruyabilirse, kalkınır ve emperyalizmin egemenliğinden kurtulur.
İşte emperyalizmin tüm çabası bu birikimi engellemek üzerine kuruludur.
Ne yapıp, edip o ülkenin birikim yapması engellenmelidir ki ilgili ülke bağımlılığını sürdürsün.
Elbette bunu yapabilmelerinin birçok yolu bulunmaktadır.
Öncelikle çeşitli borç yineleme anlaşmalarına konulan çeşitli maddelerle o ülkenin sanayi ve tarımda bağımsız gelişmesi engellenir…
Emperyalisdt ülkeye sağlanacak gümrük muafiyeti ve çeşitli vergi kolaylıkları bunların basında gelir…
Yok, bunlar da yetmezse bu sefer o ülkedeki üretim kuruluşları satın alınarak durdurulur.
O da yeterli gelmezse satın alınan fabrikalar kapatılıp, ilgili ülke tamamen doğrudan emperyalizmin pazarı haline getirilir.
Tabi bu arada eğer birazcık birikim falan da sağlanmışsa onun da kısa sürede yok edilmesinin yolları bulunur.
Ülke içinde çıkarılabilecek bir terör ya da kışkırtılan komşular arası bir savaş, inanın o birikimi çok kısa sürede eritecektir.
Yani esas amaç, ulus devletlerin birikim yapmamaları, kendi milli sermayelerini oluşturmamalarıdır.
Tabi tüm bu süreç sadece ekonomik baskıyla yapılmaz. Hatta bunu çok kolaylıkla yapabilmek için de, her zaman olduğu gibi o ülkedeki ulus öncesi dinsel ve etnik kimlikler…
Sözde demokrasi adına canlandırılır.
Çünkü…
Emperyalizmin o ülkede ulus bilicinin yok edilmesine ve ülkenin ulus öncesi dini ve etnik kimliklere ayrılmasına ihtiyacı vardır.
Çünkü ulus bilincinin olmadığı bir ülkeyi ele geçirmek çok kolay olduğu gibi…
Ayrıca bilinmelidir ki
O ulus öncesi dinsel ve etnik kimlikler, emperyalizmin her zaman yedeğindedir.
03–02–2011
Nusret KEBAPÇI
11 Şubat 2011 Cuma
SEÇİLMİŞ PADİŞAHLIK
SEÇİLMİŞ PADİŞAHLIK
Gün geçmiyor ki Türkiye’de başkanlık konusu ortaya atılmasın. Bir zamanlar Cumhurbaşkanı Özal’ın gündeme getirdiği başkanlık, hatta 2 partili sistem bu kez de Başbakan Erdoğan tarafından geçtiğimiz günlerde dillendirildi.
Elbette hiçbir ülkede sistemler her zaman için kadiri mutlak değildir.
Hemen her sistem gibi ülkemizde uygulanan ulus devlet ve üniter yapı da tartışma konusu yapılıp ortaya çeşitli yönetim modelleri atılabilir ancak…
Her sistem gibi önerilen sistemlerin de sebep sonuç açısından doğru bir şekilde değerlendirilmesi gerekmektedir.
Nasıl ki bir ulus devlet modelini, üniter yapı olmaksızın düşünmek çok mümkün değilse…
Önerilen başkanlık sistemini de federatif yapıyı ön plana almadan düşünebilmek mümkün değildir.
Hem zaten bu başkanlık sistemini ortaya atan, gerek Özal gerekse de bu günkü başbakanın en önemli ortak özelliği, öncelikle ikisinin de milli kimliği tartışmaya açıp…
Federasyon, demokratik özerklik ya da, bağımsızlık gibi konuların gündeme gelmesine fırsat tanımalarıdır.
Yani kısacası bu gün ortaya atılan başkanlık sistemi bir federatif yapı olmadan düşünülemez.
Aslına bakarsanız bu iki liderin partilere bakışı da birbirlerinden çok farklı değil...
Özal geçmişte “iki buçuk parti kalacak” şeklinde bir açıklama yaparken başbakan da kısa süre önce “iki partili sistem istediğini” açıklamadı mı?
Tabi bu arada başkanlık konusu tartışılırken ABD’yi bunun dışında tutmak çok mümkün değil, zaten başkanlık sisteminin en iyi işlediği ülke görünürde ABD’dir. Hem zaten ABD dışında bu sitemi uygulamaya koyanların neredeyse tamamı darbe sonucu iktidara getirilmiş diktatörlerdir.
Bu ülkede uygulanan başkanlık sistemi esas olarak kuvvetler ayrılığının çok keskin olarak uygulanmasını gerektiriyor.
Birleşik devletlerin 50 tane eyaleti var. Bunların başında birer vali olup, her birinin kendi meclisleri ve organları da bulunuyor.
Sistem esas olarak 2 meclisten oluşmaktadır. Bunlardan biri senato, diğeri de temsilciler meclisidir.
Senatoda her eyalet eşit olarak 2 üye ile temsil edilirken, temsilciler meclisinde eyaletler nüfuslarına oranla temsil edilmektedir.
Orada da başkan bizde olduğu gibi atamalar yapabilir ama öyle bizdeki gibi canı nasıl isterse o şekilde değil…
Atamalarının çoğunluğu tüm eyaletlerin sadece iki kişiyle temsil edildiği senatonun onayından geçmeden gerçekleşemez.
Bu arada bu sisteme göre hiçbir bakan meclis içinden olamıyor, dolayısıyla hiçbir bakanın kendi önerdiği yasaya ilişkin oy verme hakkı da bulunmuyor.
Örneğin, parlamenter sistemde cumhurbaşkanının meclisi feshetme yetkisi bulunurken, meclisin de cumhurbaşkanını düşürme yetkisi bulunmaktadır.
Ama başkanlıkta böyle bir şey söz konusu bile değildir.
Aslında kısacası bu sistem ABD’de bile birçok sorunla karşılaşmaktadır.
Üstelik adamların 220 yıllık yazılı anayasaları olmalarına karşın...
Bu arada 700 yıllık bir mutlakıyetin ardından, sadece 60 yıllık bir seçmenliğimizin de olduğu da göz önüne alınıp…
Hala birey olamadığımız, ortaçağ kalıntısı ağalık, şeyhlik, vs gibi feodal kurumların tasfiye edilemeyip günümüzde çok etkin olarak hala faaliyette bulundukları da göz önünde bulundurulursa…
Ayrıca bunların seçmen üzerinde ne derece etkin oldukları da bilinirse…
Bu durumda seçilen kişi bir başkan değil, ancak ve ancak seçilmiş padişah olacaktır başka bir şey değil.
03–02–2011
Nusret KEBAPÇI
Gün geçmiyor ki Türkiye’de başkanlık konusu ortaya atılmasın. Bir zamanlar Cumhurbaşkanı Özal’ın gündeme getirdiği başkanlık, hatta 2 partili sistem bu kez de Başbakan Erdoğan tarafından geçtiğimiz günlerde dillendirildi.
Elbette hiçbir ülkede sistemler her zaman için kadiri mutlak değildir.
Hemen her sistem gibi ülkemizde uygulanan ulus devlet ve üniter yapı da tartışma konusu yapılıp ortaya çeşitli yönetim modelleri atılabilir ancak…
Her sistem gibi önerilen sistemlerin de sebep sonuç açısından doğru bir şekilde değerlendirilmesi gerekmektedir.
Nasıl ki bir ulus devlet modelini, üniter yapı olmaksızın düşünmek çok mümkün değilse…
Önerilen başkanlık sistemini de federatif yapıyı ön plana almadan düşünebilmek mümkün değildir.
Hem zaten bu başkanlık sistemini ortaya atan, gerek Özal gerekse de bu günkü başbakanın en önemli ortak özelliği, öncelikle ikisinin de milli kimliği tartışmaya açıp…
Federasyon, demokratik özerklik ya da, bağımsızlık gibi konuların gündeme gelmesine fırsat tanımalarıdır.
Yani kısacası bu gün ortaya atılan başkanlık sistemi bir federatif yapı olmadan düşünülemez.
Aslına bakarsanız bu iki liderin partilere bakışı da birbirlerinden çok farklı değil...
Özal geçmişte “iki buçuk parti kalacak” şeklinde bir açıklama yaparken başbakan da kısa süre önce “iki partili sistem istediğini” açıklamadı mı?
Tabi bu arada başkanlık konusu tartışılırken ABD’yi bunun dışında tutmak çok mümkün değil, zaten başkanlık sisteminin en iyi işlediği ülke görünürde ABD’dir. Hem zaten ABD dışında bu sitemi uygulamaya koyanların neredeyse tamamı darbe sonucu iktidara getirilmiş diktatörlerdir.
Bu ülkede uygulanan başkanlık sistemi esas olarak kuvvetler ayrılığının çok keskin olarak uygulanmasını gerektiriyor.
Birleşik devletlerin 50 tane eyaleti var. Bunların başında birer vali olup, her birinin kendi meclisleri ve organları da bulunuyor.
Sistem esas olarak 2 meclisten oluşmaktadır. Bunlardan biri senato, diğeri de temsilciler meclisidir.
Senatoda her eyalet eşit olarak 2 üye ile temsil edilirken, temsilciler meclisinde eyaletler nüfuslarına oranla temsil edilmektedir.
Orada da başkan bizde olduğu gibi atamalar yapabilir ama öyle bizdeki gibi canı nasıl isterse o şekilde değil…
Atamalarının çoğunluğu tüm eyaletlerin sadece iki kişiyle temsil edildiği senatonun onayından geçmeden gerçekleşemez.
Bu arada bu sisteme göre hiçbir bakan meclis içinden olamıyor, dolayısıyla hiçbir bakanın kendi önerdiği yasaya ilişkin oy verme hakkı da bulunmuyor.
Örneğin, parlamenter sistemde cumhurbaşkanının meclisi feshetme yetkisi bulunurken, meclisin de cumhurbaşkanını düşürme yetkisi bulunmaktadır.
Ama başkanlıkta böyle bir şey söz konusu bile değildir.
Aslında kısacası bu sistem ABD’de bile birçok sorunla karşılaşmaktadır.
Üstelik adamların 220 yıllık yazılı anayasaları olmalarına karşın...
Bu arada 700 yıllık bir mutlakıyetin ardından, sadece 60 yıllık bir seçmenliğimizin de olduğu da göz önüne alınıp…
Hala birey olamadığımız, ortaçağ kalıntısı ağalık, şeyhlik, vs gibi feodal kurumların tasfiye edilemeyip günümüzde çok etkin olarak hala faaliyette bulundukları da göz önünde bulundurulursa…
Ayrıca bunların seçmen üzerinde ne derece etkin oldukları da bilinirse…
Bu durumda seçilen kişi bir başkan değil, ancak ve ancak seçilmiş padişah olacaktır başka bir şey değil.
03–02–2011
Nusret KEBAPÇI
6 Şubat 2011 Pazar
CUMHURİYET ÖNCESİ…
CUMHURİYET ÖNCESİ…
Farkında mısınız son yıllarda ülkemizde yaşanan olaylar Cumhuriyet öncesi yaşadıklarımıza ne kadar benziyor.
O günleri sıcağı, sıcağına yasayan insanları belki bu gün bulup konuşturmak çok mümkün değil ama…
Ya yazdıkları.
Evet, o yazılanları okuduğumuzda bu gün yaşananların o günlere, özellikle de 1918 yani Mondros ateşkes antlaşmasının imzalandığı tarihten sonraki günlere çok benzediğini…
Ne yazık ki üzülerek görmekteyiz.
O günlerden belki tek fark…
Sadece silahlı işgalin yaşanmaması, yoksa geri kalan koşullar birebir olmasa bile genelde benzemektedir.
Bu gün olup bitene bir bakın…
Ülkemizde neredeyse hiç sanayi kalmamış…
Yer altı ve yer üstü kaynaklarımızın neredeyse tamamı yabancıların eline geçmiş…
Ülkenin en önemli kuruluşlarından Petkim…
Hatta
Ülke haberleşmesi bile yabancıların elinde…
Ve bu arada bankacılığın ve sigortacılığın da yabancı ellere gittiğini asla unutmuyoruz.
Eğitim ve sağlık tamamen çökme noktasına getirilerek milli niteliklerinden de tamamen uzaklaştırılmış.
Elbette yapılanlar bu kadarla sınırlı değil…
Dahası da var.
O zamanki gibi yine Türk kimliği hedef tahtasına konulmuş ve milli kimlik neredeyse yok sayılarak her yerden hatta…
Dağlardan taşlardan bile silinmeye çalışılırken…
Bir bakıyorsunuz ki Ulus kimliğinin yerini cumhuriyet öncesi alt kimlikler almaya başlamış bile.
Artık ülkede yaşayanlar her hakka eşit olarak sahip yurttaşlar olarak nitelenmiyor.
O dönemde yasaklanmış ve ülkenin Cumhuriyet öncesi parçalanmış yapısını temsil eden ne kadar etnik ve dinsel örgüt varsa hemen hepsi…
Tüm tarikatlar…
Cemaatler…
Şeyhler…
Dervişler…
Yani kısacası Milet olmadan önceki tüm ortaçağ kalıntısı kurum ve kuruluşlar bu gün uluorta siyaset sahnesinin tam ortasında yer almaktadırlar.
Artık cumhuriyet…
Atatürk ilkeleri…
Yurttaşlık…
Millet…
Laiklik gibi kavramlar zaman, zaman bazı resmi törenlerde gündeme getirilse de…
Aslına bakarsanız içeriği çoktan tarihe karıştırılmıştır.
Yani kısacası bir zamanlar ortaçağ kalıntısı kurum ve kuruluşlarla dolu çok parçalanmış bir yapıdan tek millete geçtik ve cumhuriyeti kurduk.
Ve kurulduktan neredeyse 90 yıl sonra yani bu gün de tekrar tek milletten çok parçalı, feodal, ortaçağ kalıntısı kurumlar dönemine doğru hızla gidiyoruz.
Sizce neden?
Bunun sonunda Cumhuriyet kalır mı?
……………………?
20–01–2011
Nusret KEBAPÇI
Farkında mısınız son yıllarda ülkemizde yaşanan olaylar Cumhuriyet öncesi yaşadıklarımıza ne kadar benziyor.
O günleri sıcağı, sıcağına yasayan insanları belki bu gün bulup konuşturmak çok mümkün değil ama…
Ya yazdıkları.
Evet, o yazılanları okuduğumuzda bu gün yaşananların o günlere, özellikle de 1918 yani Mondros ateşkes antlaşmasının imzalandığı tarihten sonraki günlere çok benzediğini…
Ne yazık ki üzülerek görmekteyiz.
O günlerden belki tek fark…
Sadece silahlı işgalin yaşanmaması, yoksa geri kalan koşullar birebir olmasa bile genelde benzemektedir.
Bu gün olup bitene bir bakın…
Ülkemizde neredeyse hiç sanayi kalmamış…
Yer altı ve yer üstü kaynaklarımızın neredeyse tamamı yabancıların eline geçmiş…
Ülkenin en önemli kuruluşlarından Petkim…
Hatta
Ülke haberleşmesi bile yabancıların elinde…
Ve bu arada bankacılığın ve sigortacılığın da yabancı ellere gittiğini asla unutmuyoruz.
Eğitim ve sağlık tamamen çökme noktasına getirilerek milli niteliklerinden de tamamen uzaklaştırılmış.
Elbette yapılanlar bu kadarla sınırlı değil…
Dahası da var.
O zamanki gibi yine Türk kimliği hedef tahtasına konulmuş ve milli kimlik neredeyse yok sayılarak her yerden hatta…
Dağlardan taşlardan bile silinmeye çalışılırken…
Bir bakıyorsunuz ki Ulus kimliğinin yerini cumhuriyet öncesi alt kimlikler almaya başlamış bile.
Artık ülkede yaşayanlar her hakka eşit olarak sahip yurttaşlar olarak nitelenmiyor.
O dönemde yasaklanmış ve ülkenin Cumhuriyet öncesi parçalanmış yapısını temsil eden ne kadar etnik ve dinsel örgüt varsa hemen hepsi…
Tüm tarikatlar…
Cemaatler…
Şeyhler…
Dervişler…
Yani kısacası Milet olmadan önceki tüm ortaçağ kalıntısı kurum ve kuruluşlar bu gün uluorta siyaset sahnesinin tam ortasında yer almaktadırlar.
Artık cumhuriyet…
Atatürk ilkeleri…
Yurttaşlık…
Millet…
Laiklik gibi kavramlar zaman, zaman bazı resmi törenlerde gündeme getirilse de…
Aslına bakarsanız içeriği çoktan tarihe karıştırılmıştır.
Yani kısacası bir zamanlar ortaçağ kalıntısı kurum ve kuruluşlarla dolu çok parçalanmış bir yapıdan tek millete geçtik ve cumhuriyeti kurduk.
Ve kurulduktan neredeyse 90 yıl sonra yani bu gün de tekrar tek milletten çok parçalı, feodal, ortaçağ kalıntısı kurumlar dönemine doğru hızla gidiyoruz.
Sizce neden?
Bunun sonunda Cumhuriyet kalır mı?
……………………?
20–01–2011
Nusret KEBAPÇI
BÜYÜKLERE MASALLAR
BÜYÜKLERE MASALLAR
Burada “Bir varmış, bir yokmuş” türünden bir hikâye değil, aslında günümüzde yaşanan bir gerçeği anlatacağız.
Masal dememdeki amaç bizi uykuya götürmesi, yoksa başka bir şey değil.
Bugün dünyada meydana gelen çok önemli yapısal değişikliklerin neredeyse tamamı toplum üzerinde…
Özellikle onları şok edecek gelişmelerin sonucunda uygulanır.
Ülkeler böyle parçalara ayrılır.
Ya da
Ülke üzerinde yapılacak yapısal değişimler ancak böyle uygulamaya konulabilir.
Tüm bu gelişmeler yaşanırken toplum hala sokun etkisindedir.
Bir düşünelim; şok geçiren birisi ne yapar? Nasıl bir tepki gösterir hiç izlediniz mi?
Öncelikle geçirdiği sokun etkisiyle kişide bir bilinç kayması oluşur, nasıl tepki vereceğini uzun bir süre bilemez, kısacası sersemlik olarak da tanımlanabilecek bu durum, o kişinin aldığı şokun derecesine göre azalabilir ya da uzayabilir.
Her şey şokun derecesine bağlıdır.
İşte ülkeler de herhangi bir şok yaşadığında aynen böyle olur. Bir süre müthiş bir panik yaşanır, korku tüm davranışlara egemen olur.
Sonra da…
Atı alan Üsküdar’ı da çoktan geçer…
Bu şoklar çeşitli şekillerde kendini gösterebilir. Örneğin bazı durumlarda çok büyük bir doğal felaket bile bu amaçla kullanılırken…
Kimi zaman da çok büyük bir ekonomik kriz…
Bazen de ortada çok ciddi bir neden olmaksızın birdenbire başlayan ve toplumu şok eden tutuklamalar, işte bu yapısal dönüşüm için gerekli fırsatı yaratırlar.
Bilmem bu örnek birazcık tanıdık geldi mi?
İşte…
Toplum o şokun etkisi altında ne yapacağını bilemez haldeyken amaçlanan değişimler birbiri ardına gerçekleştirilir.
Kendimize geldiğinizde artık ülke eskisi gibi olmayıp birilerinin istediği gibi sekilenmiştir.
11 Eylül’de ABD’de gerçekleştirilen saldırının ardından yaşanan Afganistan’ın işgali bunun örneklerinden sadece biridir.
Yine bir oldubittiye getirilerek uydurma bir gerekçeyle Irak’ın işgali ve bu gün ülkenin fiili olarak 3’e bölünmesi işte bu yaşanan şokla beraber gerçekleştirilmiştir.
Hani bu gün hemen her gün yasadığımız
Açılım…
İki dillilik…
Demokratik özerklik konuları da…
Sonradan olmadığı ortaya çıkan bombalarla başlamadı mı?
Bu gün hala varlığı bile kanıtlanamayan bir örgüt ve çok sayıda bomba gerekçe gösterilerek.
Toplumda ulus devlet ve ona sahip çıkanlar tüm bu yaşananların suçlusu olarak gösterilmedi mi?
Ve bugün ülke bütünlüğümüz
Milli kimliğimiz
Üniter yapımız
Açıkça, hiçbir kaygı duyulmaksızın tartışma konusu yapılmıyor mu?
O halde bir düşünün
Bu gelişmeler olmasaydı, bölünme bu kadar rahat tartışılabilir miydi?
13–01–2011
Nusret KEBAPÇI
Burada “Bir varmış, bir yokmuş” türünden bir hikâye değil, aslında günümüzde yaşanan bir gerçeği anlatacağız.
Masal dememdeki amaç bizi uykuya götürmesi, yoksa başka bir şey değil.
Bugün dünyada meydana gelen çok önemli yapısal değişikliklerin neredeyse tamamı toplum üzerinde…
Özellikle onları şok edecek gelişmelerin sonucunda uygulanır.
Ülkeler böyle parçalara ayrılır.
Ya da
Ülke üzerinde yapılacak yapısal değişimler ancak böyle uygulamaya konulabilir.
Tüm bu gelişmeler yaşanırken toplum hala sokun etkisindedir.
Bir düşünelim; şok geçiren birisi ne yapar? Nasıl bir tepki gösterir hiç izlediniz mi?
Öncelikle geçirdiği sokun etkisiyle kişide bir bilinç kayması oluşur, nasıl tepki vereceğini uzun bir süre bilemez, kısacası sersemlik olarak da tanımlanabilecek bu durum, o kişinin aldığı şokun derecesine göre azalabilir ya da uzayabilir.
Her şey şokun derecesine bağlıdır.
İşte ülkeler de herhangi bir şok yaşadığında aynen böyle olur. Bir süre müthiş bir panik yaşanır, korku tüm davranışlara egemen olur.
Sonra da…
Atı alan Üsküdar’ı da çoktan geçer…
Bu şoklar çeşitli şekillerde kendini gösterebilir. Örneğin bazı durumlarda çok büyük bir doğal felaket bile bu amaçla kullanılırken…
Kimi zaman da çok büyük bir ekonomik kriz…
Bazen de ortada çok ciddi bir neden olmaksızın birdenbire başlayan ve toplumu şok eden tutuklamalar, işte bu yapısal dönüşüm için gerekli fırsatı yaratırlar.
Bilmem bu örnek birazcık tanıdık geldi mi?
İşte…
Toplum o şokun etkisi altında ne yapacağını bilemez haldeyken amaçlanan değişimler birbiri ardına gerçekleştirilir.
Kendimize geldiğinizde artık ülke eskisi gibi olmayıp birilerinin istediği gibi sekilenmiştir.
11 Eylül’de ABD’de gerçekleştirilen saldırının ardından yaşanan Afganistan’ın işgali bunun örneklerinden sadece biridir.
Yine bir oldubittiye getirilerek uydurma bir gerekçeyle Irak’ın işgali ve bu gün ülkenin fiili olarak 3’e bölünmesi işte bu yaşanan şokla beraber gerçekleştirilmiştir.
Hani bu gün hemen her gün yasadığımız
Açılım…
İki dillilik…
Demokratik özerklik konuları da…
Sonradan olmadığı ortaya çıkan bombalarla başlamadı mı?
Bu gün hala varlığı bile kanıtlanamayan bir örgüt ve çok sayıda bomba gerekçe gösterilerek.
Toplumda ulus devlet ve ona sahip çıkanlar tüm bu yaşananların suçlusu olarak gösterilmedi mi?
Ve bugün ülke bütünlüğümüz
Milli kimliğimiz
Üniter yapımız
Açıkça, hiçbir kaygı duyulmaksızın tartışma konusu yapılmıyor mu?
O halde bir düşünün
Bu gelişmeler olmasaydı, bölünme bu kadar rahat tartışılabilir miydi?
13–01–2011
Nusret KEBAPÇI
DEMOKRATİK ÖZERKLİK
DEMOKRATİK ÖZERKLİK
Sonunda güneydoğuda bazı belediyelerinin tabelaları iki dilli oldu. Üstelik ne Anayasa’da, ne de herhangi bir yasada değişiklik yapılmadan…
Bir oldubittiyle iki dilli hayat uygulamaya koyuldu.
Elbette anlaşılıyor ki bu yapılanlar konuyla ilgili atılacak son adım değil, bunu sırasıyla başka adımlar da izleyecektir ama burada tüm bu yaşananları algılamanın sadece bir tane yolu bulunmaktadır.
O da…
Haritaya daha geniş açıdan ve dikkatle bakmak…
Sorun bazılarının zannettiği gibi demokrasi…
İnsan hakları…
Özgürlük falan değil.
Onlar sadece bölgede oynanan oyunun argümanları
Asıl senaryo enerji, daha da açıkçası petrol.
Irak dünyada petrol üretimi açısından dünyada üçüncü ülke durumunda…
Bu arada ülkemizin de destek vererek kurulmasına yardımcı olduğu kukla Kürdistan ise Türkiye, İran ve Suriye gibi ülkelerden alınacak parçaları da hesaba katmadan…
Yani sadece Irak Kürdistan’ı olarak bile ele alındığında dünyadaki petrol üreticisi ülkeler arasında 8.sırada oluyor.
Şimdi siz varın hesap edin…
Diğer ülkelerden alınacak parçalar eklendiğinde iş nereye kadar varır.
Tabi bu işin bir yönü…
Bu kadar Petrolun üzerinde oturmasına rağmen kukla Kürt devleti Irak yönetimi izin vermediği için Petrolunu ihraç edemiyor.
Yani o petrol gelirlerinden faydalanamıyor.
Şimdilik görünen tek çözüm yolu oradaki kukla Kürt devletine bağımsızlık vermek.
Tabi bu işin sonrası daha karışık…
Yüksek bir petrol rezervine sahip olmak haliyle bölgedeki diğer ülkelerdeki Kürtler için de bir çekim merkezi olacaktır.
Ve sonra…
Bizim şu anda yeni başladığımız ve giderek hızlanan sürece diğer bölge ülkelerinde de başlanacaktır.
İşte bu gün bazılarının, özellikle AB ve ABD yandaşlarının…
Onlardan hibe alan “demokratların” demokrasi diye ahkâm kestikleri olay aslına bakarsanız demokrasiyle falan ilgili değil…
Doğrudan “duygusaldır”.
Hem zaten bundan bir süre önce biz ileride oluşacak Kürt özerk bölgesinin altyapısına hazırlık olması amacıyla bazı merkez ve köylerin adlarını bile değiştirmedik mi?
Değiştirdik’
İkiz yasalar olarak adlandırılan 2003 yılında meclisten geçen BM sözleşmelerinin ortak olan 2. maddesinde “her halk bulunduğu yerdeki doğal kaynaklardan özgürce yararlanabilir” demiyor mu?
Bunu biz onaylamadık mı?
Aslında biz özerk Kürdistan’a giden yolun taşlarını kendi ellerimizle döşüyoruz.
Sonra da
“Ameliyat yaptırmam” falan…
Hep diyorum ya, bu konu demokratik değil.
Aslında sadece ekonomik…
13–01–2011
Nusret KEBAPÇI
Sonunda güneydoğuda bazı belediyelerinin tabelaları iki dilli oldu. Üstelik ne Anayasa’da, ne de herhangi bir yasada değişiklik yapılmadan…
Bir oldubittiyle iki dilli hayat uygulamaya koyuldu.
Elbette anlaşılıyor ki bu yapılanlar konuyla ilgili atılacak son adım değil, bunu sırasıyla başka adımlar da izleyecektir ama burada tüm bu yaşananları algılamanın sadece bir tane yolu bulunmaktadır.
O da…
Haritaya daha geniş açıdan ve dikkatle bakmak…
Sorun bazılarının zannettiği gibi demokrasi…
İnsan hakları…
Özgürlük falan değil.
Onlar sadece bölgede oynanan oyunun argümanları
Asıl senaryo enerji, daha da açıkçası petrol.
Irak dünyada petrol üretimi açısından dünyada üçüncü ülke durumunda…
Bu arada ülkemizin de destek vererek kurulmasına yardımcı olduğu kukla Kürdistan ise Türkiye, İran ve Suriye gibi ülkelerden alınacak parçaları da hesaba katmadan…
Yani sadece Irak Kürdistan’ı olarak bile ele alındığında dünyadaki petrol üreticisi ülkeler arasında 8.sırada oluyor.
Şimdi siz varın hesap edin…
Diğer ülkelerden alınacak parçalar eklendiğinde iş nereye kadar varır.
Tabi bu işin bir yönü…
Bu kadar Petrolun üzerinde oturmasına rağmen kukla Kürt devleti Irak yönetimi izin vermediği için Petrolunu ihraç edemiyor.
Yani o petrol gelirlerinden faydalanamıyor.
Şimdilik görünen tek çözüm yolu oradaki kukla Kürt devletine bağımsızlık vermek.
Tabi bu işin sonrası daha karışık…
Yüksek bir petrol rezervine sahip olmak haliyle bölgedeki diğer ülkelerdeki Kürtler için de bir çekim merkezi olacaktır.
Ve sonra…
Bizim şu anda yeni başladığımız ve giderek hızlanan sürece diğer bölge ülkelerinde de başlanacaktır.
İşte bu gün bazılarının, özellikle AB ve ABD yandaşlarının…
Onlardan hibe alan “demokratların” demokrasi diye ahkâm kestikleri olay aslına bakarsanız demokrasiyle falan ilgili değil…
Doğrudan “duygusaldır”.
Hem zaten bundan bir süre önce biz ileride oluşacak Kürt özerk bölgesinin altyapısına hazırlık olması amacıyla bazı merkez ve köylerin adlarını bile değiştirmedik mi?
Değiştirdik’
İkiz yasalar olarak adlandırılan 2003 yılında meclisten geçen BM sözleşmelerinin ortak olan 2. maddesinde “her halk bulunduğu yerdeki doğal kaynaklardan özgürce yararlanabilir” demiyor mu?
Bunu biz onaylamadık mı?
Aslında biz özerk Kürdistan’a giden yolun taşlarını kendi ellerimizle döşüyoruz.
Sonra da
“Ameliyat yaptırmam” falan…
Hep diyorum ya, bu konu demokratik değil.
Aslında sadece ekonomik…
13–01–2011
Nusret KEBAPÇI
BOP DEDİK…
BOP DEDİK…
Ülke olarak bazen ayrıntılara takınılıp asıl senaryoyu gözden kaçırdığımız oluyor.
Onun için zaman zaman asıl senaryoyu, uygulanmak istenen projeleri tekrar, tekrar hatırlatmak gerekebiliyor.
Hani küreselleşme falan deniyor ya, böyle denilince de bizdeki bazıları da sanıyorlar ki hep birlikte küreselleşeceğiz.
Elbette böyle bir şey yok.
Yani hep beraber küreselleşme falan gibi sözler tamamen insanları uyutmaya yönelik olarak ortaya atılmaktadır.
Daha da açıkçası birileri küreselleşirken birileri de sömürgeleşir işin gerçeği bu.
Şimdi buradan devam edelim…
Eğer sizin şirketleriniz de dünyanın en ücra köşelerine kadar gidip, oraları pazar haline getiriyorsa siz gerçekten küreselleşmişsiniz…
Yok, eğer siz kendi ülkenizde, kendi pazarınızı bile küresel şirketlere ağzına kadar açmışsanız…
Siz küreselleşen değil…
Sömürgeleşen taraf olursunuz ki bu ikisini birbirine karıştırmamak gerekiyor.
Hani deniyor ya ulus devletler ortadan kaldırılmalı…
Kim diyor bunu, dünyanın en büyük ulus devleti.
Amaç Ulus devletlerin tamamen kendi açık pazarları olmasını sağlamaktır.
İşte ordunun küçülttürülmesi…
Gümrüklerin kaldırılması ya da çeşitli muafiyetlerin sağlanması, Ülkenin etnik ya da dinsel parçalara ayrılması hep bunu sağlamak içindir.
Ulus devletlerin kendi pazarları ortadan kaldırmalı, yabancıya sınırsızca açılmalı ve küçük küçük şehir devletçiklerine ayrılmalı ki küreselleşme istenildiği gibi sağlanabilsin.
Ülkemizde son günlerde asıl senaryodan kopuk olarak tartışılan iki dillilik ve özerklik konularını da tamamen bununla birlikte düşünmek gerekmektedir.
Bu konu tam da emperyalizmin istekleri doğrultusunda tamamen demokrasi çerçevesi içinde tartılmaktadır ki yanlıştır.
Burada asıl tartışılması gereken konu BOP’ tur
Peki, BOP nedir? Kısaltmadan da anlaşılabileceği gibi Büyük Ortadoğu Projesidir.
Bu proje aralarında Türkiye’nin de bulunduğu 24 ülkenin sözde demokrasi adına sınırlarının değiştirilmesini hedeflemektedir.
Yani ABD, Türkiye’den Çin’e kadar olan ve dünyanın en büyük doğalgaz ve petrol kaynaklarına sahip olmak ve bu yolla tüm ülkeleri denetlemek istemektedir.
Asıl amaç bu, dünyanın enerji kaynaklarına sahip olmak ve dünyayı sınırsız pazar haline getirmek.
İşte bu amaçla ABD, bölgede kuzey Irak’la başlayıp giderek Türkiye, İran ve Suriye’den de alınacak topraklarla, büyük bir Kürt devleti kurmayı amaçlamaktadır.
İşte bu gün tartıştığımız özerklik ve iki dillik tartışmaları bunun ön adımlarıdır.
Saddam Hüseyin neden devrilmişti?
Görünürdeki gerekçeleri çok farklı olsa da gerçekte Petrolu millileştirdiği için…
Peki, nasıl devrildiğini ya da Irak’ın nasıl bölündüğünü hatırlıyor muyuz?
ABD tarafından Kürtler kışkırtılarak ayaklanma başlatıldı. Sonra Irak yönetimi buna müdahale etti sonrasını biliyorsunuz. Çekiç güç kullanılarak 36. paralelin kuzeyinde Kürt devleti kuruldu.
Yani bu gün çeşitli talepler öne sürülerek Kürtler boşuna mı kışkırtılıyor sanıyorsunuz…
06–01–2011
Nusret KEBAPÇI
Ülke olarak bazen ayrıntılara takınılıp asıl senaryoyu gözden kaçırdığımız oluyor.
Onun için zaman zaman asıl senaryoyu, uygulanmak istenen projeleri tekrar, tekrar hatırlatmak gerekebiliyor.
Hani küreselleşme falan deniyor ya, böyle denilince de bizdeki bazıları da sanıyorlar ki hep birlikte küreselleşeceğiz.
Elbette böyle bir şey yok.
Yani hep beraber küreselleşme falan gibi sözler tamamen insanları uyutmaya yönelik olarak ortaya atılmaktadır.
Daha da açıkçası birileri küreselleşirken birileri de sömürgeleşir işin gerçeği bu.
Şimdi buradan devam edelim…
Eğer sizin şirketleriniz de dünyanın en ücra köşelerine kadar gidip, oraları pazar haline getiriyorsa siz gerçekten küreselleşmişsiniz…
Yok, eğer siz kendi ülkenizde, kendi pazarınızı bile küresel şirketlere ağzına kadar açmışsanız…
Siz küreselleşen değil…
Sömürgeleşen taraf olursunuz ki bu ikisini birbirine karıştırmamak gerekiyor.
Hani deniyor ya ulus devletler ortadan kaldırılmalı…
Kim diyor bunu, dünyanın en büyük ulus devleti.
Amaç Ulus devletlerin tamamen kendi açık pazarları olmasını sağlamaktır.
İşte ordunun küçülttürülmesi…
Gümrüklerin kaldırılması ya da çeşitli muafiyetlerin sağlanması, Ülkenin etnik ya da dinsel parçalara ayrılması hep bunu sağlamak içindir.
Ulus devletlerin kendi pazarları ortadan kaldırmalı, yabancıya sınırsızca açılmalı ve küçük küçük şehir devletçiklerine ayrılmalı ki küreselleşme istenildiği gibi sağlanabilsin.
Ülkemizde son günlerde asıl senaryodan kopuk olarak tartışılan iki dillilik ve özerklik konularını da tamamen bununla birlikte düşünmek gerekmektedir.
Bu konu tam da emperyalizmin istekleri doğrultusunda tamamen demokrasi çerçevesi içinde tartılmaktadır ki yanlıştır.
Burada asıl tartışılması gereken konu BOP’ tur
Peki, BOP nedir? Kısaltmadan da anlaşılabileceği gibi Büyük Ortadoğu Projesidir.
Bu proje aralarında Türkiye’nin de bulunduğu 24 ülkenin sözde demokrasi adına sınırlarının değiştirilmesini hedeflemektedir.
Yani ABD, Türkiye’den Çin’e kadar olan ve dünyanın en büyük doğalgaz ve petrol kaynaklarına sahip olmak ve bu yolla tüm ülkeleri denetlemek istemektedir.
Asıl amaç bu, dünyanın enerji kaynaklarına sahip olmak ve dünyayı sınırsız pazar haline getirmek.
İşte bu amaçla ABD, bölgede kuzey Irak’la başlayıp giderek Türkiye, İran ve Suriye’den de alınacak topraklarla, büyük bir Kürt devleti kurmayı amaçlamaktadır.
İşte bu gün tartıştığımız özerklik ve iki dillik tartışmaları bunun ön adımlarıdır.
Saddam Hüseyin neden devrilmişti?
Görünürdeki gerekçeleri çok farklı olsa da gerçekte Petrolu millileştirdiği için…
Peki, nasıl devrildiğini ya da Irak’ın nasıl bölündüğünü hatırlıyor muyuz?
ABD tarafından Kürtler kışkırtılarak ayaklanma başlatıldı. Sonra Irak yönetimi buna müdahale etti sonrasını biliyorsunuz. Çekiç güç kullanılarak 36. paralelin kuzeyinde Kürt devleti kuruldu.
Yani bu gün çeşitli talepler öne sürülerek Kürtler boşuna mı kışkırtılıyor sanıyorsunuz…
06–01–2011
Nusret KEBAPÇI
BUNLARI DA SORUN…
BUNLARI DA SORUN…
Bundan bir süre önce Hükümetin bir bakanı laiklikle ilgili açıklama yaptı.
Açıklamasında “Din devlet ilişkisinin nasıl olması gerektiğini halka soracaklarını” Söyledi.
Laikliğin ne kadar olacağını halka sormak…? Peki, böyle bir soru bu gün nasıl bir anlam taşıyor üzerinde düşündünüz mü?
Aslına bakarsanız anlamı şu…
Laiklik bu güne kadar yapılan uygulamalarla yoğun bakımda tutuluyordu.
Böyle bir oylama ya da soru sorma da olursa biliniz ki artık laiklik ilkesi artık yok olacak.
Bu konu üzerine çok şeyler söylemek mümkün ama önemli olan…
Laikliğin uzun süredir bizdeki gericilerin, ABD ve AB’nin her zaman hedefinde olduğudur.
Yıllardır AB ve ABD’den yapılan her açıklamada dini cemaatlere özgürlük tavsiyesinde bulunulmuyor mu?
Hatta ülkemizin bir bakanı dini özgürlüklerin olmadığı gerekçesiyle kendi ülkesini bile ABD’ye şikâyet etmedi mi?
Amaç hep aynı…
Ülkeyi etnik ve dinsel kimliklere ayrıştırmak…
Biliyorlar ki ülkeleri ancak bu şekilde bölebilirler.
Bu güne kadar ulus devletin dayandığı ulus ekonomisi tamamen çökertildi.
Zaten uzun bir süredir ulus kimliğimiz de yani Türk kimliği de hedef tahtasında değil mi?
Geriye kalıyor…
Ülkeyi etnik kimliğin yanı sıra cemaat ve tarikatlara ayırmak…
İşte bunu yapabilmenin tek yolu da laiklik ilkesinin yeniden tanımlanarak ortadan kaldırılmasıdır.
İşte halka sorma senaryosu tam da bunun için…
Bazen aklıma geliyor Kurtuluş Savaşı sonrasında Atatürk meydana bir sandık koysaydı ve halka sorsaydı…
Ey millet!
Cumhuriyeti mi istiyorsunuz? Yoksa padişahlığı mı? Sizce sonuç ne olurdu …
Peki,
Halifelik sorulsaydı sonuç farklı olur muydu…?
Ama buradan halka hiçbir şey sorulmamalı gibi sonuçlar asla çıkarılmamalı.
Örneğin hangi bölgeye HES yapılması gerektiği bence gidip o bölgenin halkına sorulmalı.
Ne dediniz olamaz mı?
Ya da ne bileyim Telekom, Tüpraş, Petkim satılmalı mı diye sorsaydık.
Aslına bakarsanız sorulabilecek sorular o kadar çok ki…
Hani 50 yıldır halkın konu üzerinde ne düşündüğünü hala bilemediğimiz O AB konusu var ya onu sorsaydık…
Halkın önüne sandığı koysak ve deseydik ki ey millet! AB’ye girmek istiyor musunuz istemiyor musunuz?
Bitmedi…
Peki, yine sandık koyup sorsaydık. Nato’dan çıkalım mı çıkmayalım mı?
Ya da ABD ile stratejik ortak olalım mı olmayalım mı?
Nasıl bir sonuç ortaya çıkardı?
Hani işinize gelen konularda hep diyorsunuz ya halka sormak gerektiğini…
Madem halka güveniyorsanız, bunları da sorsanıza?
06–01–2011
Nusret KEBAPÇI
Bundan bir süre önce Hükümetin bir bakanı laiklikle ilgili açıklama yaptı.
Açıklamasında “Din devlet ilişkisinin nasıl olması gerektiğini halka soracaklarını” Söyledi.
Laikliğin ne kadar olacağını halka sormak…? Peki, böyle bir soru bu gün nasıl bir anlam taşıyor üzerinde düşündünüz mü?
Aslına bakarsanız anlamı şu…
Laiklik bu güne kadar yapılan uygulamalarla yoğun bakımda tutuluyordu.
Böyle bir oylama ya da soru sorma da olursa biliniz ki artık laiklik ilkesi artık yok olacak.
Bu konu üzerine çok şeyler söylemek mümkün ama önemli olan…
Laikliğin uzun süredir bizdeki gericilerin, ABD ve AB’nin her zaman hedefinde olduğudur.
Yıllardır AB ve ABD’den yapılan her açıklamada dini cemaatlere özgürlük tavsiyesinde bulunulmuyor mu?
Hatta ülkemizin bir bakanı dini özgürlüklerin olmadığı gerekçesiyle kendi ülkesini bile ABD’ye şikâyet etmedi mi?
Amaç hep aynı…
Ülkeyi etnik ve dinsel kimliklere ayrıştırmak…
Biliyorlar ki ülkeleri ancak bu şekilde bölebilirler.
Bu güne kadar ulus devletin dayandığı ulus ekonomisi tamamen çökertildi.
Zaten uzun bir süredir ulus kimliğimiz de yani Türk kimliği de hedef tahtasında değil mi?
Geriye kalıyor…
Ülkeyi etnik kimliğin yanı sıra cemaat ve tarikatlara ayırmak…
İşte bunu yapabilmenin tek yolu da laiklik ilkesinin yeniden tanımlanarak ortadan kaldırılmasıdır.
İşte halka sorma senaryosu tam da bunun için…
Bazen aklıma geliyor Kurtuluş Savaşı sonrasında Atatürk meydana bir sandık koysaydı ve halka sorsaydı…
Ey millet!
Cumhuriyeti mi istiyorsunuz? Yoksa padişahlığı mı? Sizce sonuç ne olurdu …
Peki,
Halifelik sorulsaydı sonuç farklı olur muydu…?
Ama buradan halka hiçbir şey sorulmamalı gibi sonuçlar asla çıkarılmamalı.
Örneğin hangi bölgeye HES yapılması gerektiği bence gidip o bölgenin halkına sorulmalı.
Ne dediniz olamaz mı?
Ya da ne bileyim Telekom, Tüpraş, Petkim satılmalı mı diye sorsaydık.
Aslına bakarsanız sorulabilecek sorular o kadar çok ki…
Hani 50 yıldır halkın konu üzerinde ne düşündüğünü hala bilemediğimiz O AB konusu var ya onu sorsaydık…
Halkın önüne sandığı koysak ve deseydik ki ey millet! AB’ye girmek istiyor musunuz istemiyor musunuz?
Bitmedi…
Peki, yine sandık koyup sorsaydık. Nato’dan çıkalım mı çıkmayalım mı?
Ya da ABD ile stratejik ortak olalım mı olmayalım mı?
Nasıl bir sonuç ortaya çıkardı?
Hani işinize gelen konularda hep diyorsunuz ya halka sormak gerektiğini…
Madem halka güveniyorsanız, bunları da sorsanıza?
06–01–2011
Nusret KEBAPÇI
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)